Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

Τι θα κάνουμε αύριο;

Push the play button.



Κι έτσι κρύβω καλά, στο μπουφάν το τσεκούρι μου 
και νερό της φωτιάς, έχω μες το παγούρι μου 
όλα γύρω στεγνά, σιωπηλά και απρόσωπα 
δεν αντέχω άλλο πια, τα χλωμά σας τα πρόσωπα...

Mόνη παρηγοριά, η μικρή ινδιάνα μου
και όταν πέφτει το φως, ένα μπλουζ στην κιθάρα μου! 



Κυριακή βράδυ και δεν στεναχωριέμαι που αύριο θα πάω για μάθημα. Έχω μια γλυκιά διάθεση, κάπως παράξενη, μα όμορφη. Χαίρομαι που αύριο
-θα γελάσω με τα αστεία του Γ.
-θα γκρινιάξω με τα παρανοϊκά σενάρια της Ε.
-θα αγκαλιάσω την Α. που θα της λείπει κάποιος που έφυγε
-θα πάω αδιάβαστη(ξανά) στα Αρχαία! Επιτέλους, κάτι γίνεται παράδοση. :Ρ
-θα γίνει ο κακός χαμός στα Αγγλικά με την κύρια Κ. "Good morning, children!" <3
-θα εκνευριστώ με την Φ. και την τελειότητά της(χα, άλλη μια παράδοση φαίνεται να καθιερώνεται).
-θα λύσω βιαστικά ασκήσει ΧΚ, γιατί δεν τις πρόλαβα όλες στο Σαβ/κο.
-θα πλακωθώ με τον Ζ. και θα τον ζαλίσω να έρθει στην εκδρομή Αθήνα.
-θα πω για άλλη μια φορά "Καλλλλημέρα παιδιά. Θα μιλλλλήσουμε για...." (δεν συνεχίζω, γιατί αν διαβαστεί αυτό το μπλογκ ποτέ από καθηγητή μου, είμαι νεκρή.- :Ρ )
-θα ακούσω το τρομερα σατανικό-αστείο γέλιο του Γ.
-θα κάνω χλαπ-χλαπ το κεφάλι της Β.
-θα τραγουδήσω ρεμπέτικα με τον ΓΝ. Κανείς άλλος δεν θα μπορεί να τραγουδήσει μαζί μας.
-θα φωνάξω την Ρ. "ΕΠ, ΜΑΝΑΡΙ;"
-θα γελάσω με τα "Κουμπάρε!" που εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση στο τμήμα μας.
-θα πάω Έκθεση και θα δώσω το χαντράκι με το αρχικό "Α" σε έναν φίλο.
-θα στέλνω φιλάκια στην Θ.
-θα μιλάω κ θα μιλάω κ θα μιλάω με άλλον ένα φίλο.
-θα "πλακώνομαι" με τον φιλόλογό μου για τον καπιταλισμό :Ρ
-θα λέω υποτιθέμενα αστεία: "Κόπρος. Επιτρέπεται να βάλω οποιοδήποτε συνώνυμο θέλω; :Ρ"
-θα γελάει μόνο ο ένας με τα "αστεία" μου
-θα λέει πως τον ενοχλώ. Μετά θα μου μιλάει. Μετά θα τον ενοχλώ (.....)
-θα στέλνω γλυκές καληνύχτες
-θα στριφογυρνάω
-θα σε ονειρεύομαι.

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Κάπου στα 15


Βαλ'το να παίζει.


Έχεις ιδέα πόσο λυπηρό είναι να σου λείπει κάποιος και να γυρνάς στην πόλη την νύχτα σαν χαμένος, να ψάχνεις να τον βρεις παντού; Προχωράω πιο μπροστά απ' όλους με το αρκουδάκι στο χέρι. Ξέρεις, πάω κάπως σαν μεθυσμένη κι ας μην έχω πιει τίποτα. ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ; Να σε δω, για λίγο, να σ' αγκαλιάσω... Σε παρακαλώ.Μόνο αυτό. Θέλω να κλάψω, αλλά δεν μπορώ να μου το επιτρέψω αυτό. Είμαι δυνατή. Δεν σημαίνουν τίποτα τα μάτια σου για μένα, ούτε τα μαλλιά σου που πέφτουν στο πρόσωπό σου. Φωνάζω κ γελάω δυνατά μαζί με τον Χ για να δείξω πόσο χαρούμενη είμαι, πόσο ελεύθερη είμαι απο σένα, πόσο δεν σε σκέφτομαι.  ΨΕΜΑΤΑ. Μάλλον μοιάζω με τον Τζακ Σπάρροου, λιγάκι, στο περπάτημα. Περνάω απέναντι, στη γέφυρα και βλέπω 2 φίλους και βλέπω ΕΣΕΝΑ ΕΣΕΝΑ ΕΣΕΝΑ να φεύγεις από δίπλα τους. ---Ε Σ Υ---  Υποσχέθηκα να κάνω τόσα πράγματα όταν παρακαλούσα να σε δω, έστω μια στιγμή. Τα υποσχέθηκα στον εαυτό μου. Μα φεύγω, περνάω απέναντι από τη γέφυρα με τα παιδιά και φεύγω. Και το μόνο που μου μένει από σένα είναι τα μακριά μαλλιά σου να ανεμίζουν καθώς έπαιρνες την στροφή, το βιαστικό "ευχαριστώ" σου και το μακρύ σου παλτό. Νομίζω σε άκουσα να γελάς. Δεν με είδες.
Νομίζω σε άκουσα να γελάς.

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Το τραγούδι της κάμπιας

Α: Ωχ... Μεγάλο ζόρι. Περαστικά.
Ι:  Ευχαριστώ :)
Α: Και πάλι περαστικά.

Περαστικά λοιπόν... για τις υποσχέσεις που ανταλλάξαμε και χάθηκαν.
Περαστικά λοιπόν... για τα σ'αγαπώ που δεν είπαμε.
Περαστικά λοιπόν... για τον καπνό τις νύχτες του Σαββάτου.

Περαστικά τα βλέμματά σου, περαστικές οι κουβέντες, περαστικά τ' αγγίγματα.
Περαστικός ο χρόνος που δεν έφτασε... τα μαύρα σου μάτια, τα διαπεραστικά, είναι πια περαστικά.
Περαστικά τα τρεμάμενα χέρια μου, τα ηλεκτροφόρα χέρια σου, οι μισές κουβέντες, οι σχεδόν αγκαλιές.

Περαστικά στο κομμάτι μου που άφησες μόνο.





Θα σας πω ένα τραγούδι για μια κάμπια
που έχει φύγει μακριά...






Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Για κείνα τα παιδιά, για τούτα τα παιδιά

Ελπίδα είναι
το μοναχικό παιδί στις διαδηλώσεις

Ελπίδα είναι,
ένα δάκρυ στις γιορτές

Ελπίδα είναι 
το μαύρο μπλουζάκι σου-
εκείνο το παλιό-
και ο μικρός του θρήνος

Ελπίδα είναι
να θυμάσαι.


Όχι στ' άσπρα πουκάμισα
και στους φτιαχτούς γιακάδες!

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

έλα

Φώτα, καπνός, μουσική
να η μυστική συνταγή!
(για να δω το πρόσωπό σου)

Σάββατο βράδυ 
-------------------Κυριακή πρωί
--------------------------------------------------------------(για να δω το πρόσωπό σου)

------ΕΛΑ.


Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

Μέσα στο σκοτάδι είμαστε όλοι ΜΑΥΡΟΙ.


Έτσι είναι η καρδιά μας:




Έτσι είναι οι άνθρωποι στο φως:






Έτσι είναι οι άνθρωποι στο σκοτάδι:





Το σκοτάδι δεν κάνει διακρίσεις, φίλε,
Σε κάνει μαύρο
μαύρο σαν την νυχτα,
μαύρο σαν τον σκοτεινό ουρανό-
ΜΑΥΡΟ.
Το σκοτάδι δεν κάνει διακρίσεις, φίλε,
σε κάνει αυτό που ολότελα μισείς:
ΜΑΥΡΟ!
Το σκοτάδι είναι πιο σοφό από εσένα
δεν έχει μάτια ή αυτιά
"Το Μαύρο" έχει καρδιά
ΧΩΡΙΣ ΚΟΥΤΙ! αγαπητέ μου φίλε!

Κλείσε τα μάτια σου...
Πιάσε τους γύρω σου
Ανασαίνουν
οι καρδιές τους χτυπούν
Και είναι όλοι μ α ύ ρ ο ι...

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

It would destroy us

This stuff is AMAZING. JACE AND CLARY OVERDOSEEEE