Όνειρο γλυκό και ξένο...

όνειρο γλυκό και ξένο

και παντοτινά χαμένο

σε κρατώ στο νου μου ακόμα

σαν τριαντάφυλλο στο στόμα...

Φεύγεις. Έρχεσαι. Φεύγεις. Έρχεσαι. Φεύγω και γω και ξαναγυρνώ. Γυρνώ σε 'σένα.  Μερικές φορές σε βλέπω και τρέμω. Μερικές άλλες, αδιαφορώ. Μερικές φορές αναρωτιέμαι γιατί με διώχνεις. Μερικές άλλες, απορώ που σε θυμήθηκα.

Περίμενα λίγο πίσω απο μια στάση

Φόβόμουνα βλέπεις μη μ' αντιληφθείς

Αν κι ήσουν χλωμή, ξενυχτισμένη

θεε μου είχες μια λάμψη μαγική...

Θυμήθηκά τότε που μου έδειχνες ένα αστέρι
Και μου 'λεγες φέρ' το εδώ κάτω αν μπορείς

Και ξέρεις εγώ προσπάθησα, ξέρεις
Να το φέρω κοντά να τ' αγγίξεις κι εσύ
Μα τρόμαξες τόσο απ' το φως και τη σκόνη
Κι έτρεξες γρήγορα κάπου να κρυφτείς

 

Και μετά, θυμάμαι: Πως δεν έχουν αλλάξει και τόσα πολλά για κανέναν από τους δυο μας. Ντρεπόμαστε ακόμη και τρέμουμε κ οι δυο να παραδεχτούμε όλα αυτά που κρύβουν οι αντιδράσεις των χεριών μας, τα ηλεκτρισμένα βλέμματα: σε νοιάζομαι, είναι αλήθεια. Και συ με νοιάζεσαι. 

Μοιάζει η νύχτα μακριά σου να 'ναι ερεθιστική
σαν την αμαρτία
μα η μορφή σου δραπετεύει από κρυψώνα μυστική
με χτυπά με βία

Δεν τη βρίσκω την άκρη...

Γιατί δεν μου το λες επιτέλους;

 Το ξέρω πως νιώθεις το ίδιο.

Now for once in your life

won't you say how you feel?

Yes for once in your life

please don't filter everything

come on tell my your story
or just tell me you're sorry
say you love me
say you hate me

I don't know where I'm going
but believe me I know why
and I don't know what love is
but I know how to prove it 

truly this silence kills
how can you hold your tongue
some things need to be said
I can't take it anymore

don't tell me what you'd like
to want to say
just tell me what you want
what you really want
what you deeply want
what you really want
what you deeply want

I've shown you myself
and I'd do it again
if I knew who you were
if you'd just let me see
let me see
let me see
LET ME SEE

Ο μαλάκας, του μαλάκα.... ΩΩΩΩ ΜΑΛΑΚΑ!

Απ' την αρχή ήσουν ο ίδιος μαλάκας με τον προηγούμενο. Το ξερα ρε γαμώτο, αλλά ήθελα να δώσω στον εαυτό μου μια δεύτερη ευκαιρία με το είδος σας. Γιατί σίγουρα αποτελείτε διαφορετικό είδος απ' τους υπόλοιπους ανθρώπους και ναι, θέλω να λέω πως σας μισώ, σας μισώ θανάσιμα. Το ίδιο θανάσιμα όμως με ελκύετε. Νόμιζα πως ήμασταν φίλοι ρε γαμώτο. Νόμιζα πως μπορούσα να σας πλησιάσω αυτή τη φορά, νόμιζα πως έμαθα πως να σας αντιμετωπίζω επιτέλους. Νόμιζα ένα σωρό μπούρδες. Μοιραίο και ΤΚ9.(για όσους αναρωτιούνται, θα το πω ευγενικά: ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ ΤΑ ΕΝΝΙΑΜΕΡΑ) *Όσοι θεωρείτε αηδιαστικό να βρίζει κορίτσι, χέστηκα. Είμαι ο ωχετός προσωποιημένος. Και ναι, χαίρομαι. Άλλαξε μπλογκ.*
Ήσουν όμορφος. Όσο όμορφος είναι ο μαλάκας που ξέρεις πως δεν πρέπει ποτέ, ποτέ, ποτέ να πλησιάσεις. Κι όμως, σε πλησίασα και το γαμώτο ξέρεις ποιο ήταν; Ότι δεν το έκανα γιατί σε γούσταρα, αλλά γιατί ήθελα να γίνω φίλη σου. Και συ με πουλάς για την ίδια γλυκιά μπάρμπι που με πούλησε και ο προηγούμενος! ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΘΛΙΟ. Με πουλάς, γι αυτήν! Τι της βρίσκετε όλοι ρε γαμώτο; Τι στο διάολο βλέπετε εσείς που δεν βλέπουμε όλοι οι υπόλοιποι; Σας ξεγελάει το ωραίο περιτύλιγμα; Τα όμορφα πράσινα μάτια, τα λεία μαλλιά και το αψεγάδιαστο δέρμα; Τι στο διάολο φταίει απ' όλα αυτά που με πουλάτε; "Μια χαρά κορίτσι είναι ρε." ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙ. Μάλλον δεν έκανες αρκετή παρέα μαζί της για να την δεις να βγάζει την πούδρα στις 6.30 το χάραμα και να σε ρωτάει: "Θέλεις;" Μάλλον δεν την άκουσες να θάβει τα ίδια άτομα που φωνάζει αγαπούλες και λατρείες και μωρά. Μάλλον δεν την άκουσες να σχολιάζει πίσω από την πλάτη εκείνου του κοριτσιού. Μάλλον ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΕΡΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΤΗΝΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΣΕΝΑ.
Γαμώτο, πότε θα σταματήσετε να με πουλάτε; ΠΟΤΕ; Δεν ντρέπεστε λίγο; Νόμιζα ήμασταν φίλοι ρε πούστη μου, νόμιζα πως προσπαθούσαμε να μαστε φίλοι. Εσύ τελικά είσαι ίδιος με τον περαστικό εκείνον. Πρώτα μου στάθηκε και μετά με πούλησε. Για την ίδια ψεύτικη γυναίκα. Μα είσαι μαλάκας τελικά και τι να περιμένει κανείς από έναν ακόμα μαλάκα;! ΤΙΠΟΤΑ, αυτό να περιμένει.

Και ποιος είσαι ρε ΜΑΛΑΚΑ, για να λες ηλίθιο τον πιο γαμάτο καθηγητή στην ιστορία των γαμάτων καθηγητών; Τον μοναδικό καθηγητή που δεν φοβάται να βρίσει, που δεν φοβάται να φανεί αληθινός και όχι ψευτο-ευγενικός, που δεν φοβάται κανέναν και τίποτα όταν πρόκειται για βοήθεια μας. Έναν καθηγητή με τον οποίο όλοι μας έχουμε συζητήσει τα ΠΑΝΤΑ. Έναν καθηγητή που του τα φερε άδικα η ζωή, μα αυτός τα κατάφερε και μας έκανε το δώρο, την ΤΙΜΗ (ακούς μαλάκα;) να είναι μαζί μας σε αυτό το κωλοσύστημα και να μας κάνει Χ Α Ρ Ο Υ Μ Ε Ν Ο Υ Σ. (ακούς μαλάκα;) Έναν καθηγητή που λέει τα πράγματα με το όνομά τους και αναγνωρίζει αυτό το "κάτι" του καθενός. μα σε όλους! Μάλλον εσύ δεν έχεις τίποτα μέσα σου. Μάλλον τον ζηλεύεις, γιατί έχει καρδιά. (ακούς μαλάκα;)

Άντε γεια. Βρες άλλο παιχνιδάκι να παίξεις. Μαλάκα.

Τι θα κάνουμε αύριο;

Push the play button.

Κι έτσι κρύβω καλά, στο μπουφάν το τσεκούρι μου 
και νερό της φωτιάς, έχω μες το παγούρι μου 
όλα γύρω στεγνά, σιωπηλά και απρόσωπα δεν αντέχω άλλο πια, τα χλωμά σας τα πρόσωπα...

Mόνη παρηγοριά, η μικρή ινδιάνα μου

και όταν πέφτει το φως, ένα μπλουζ στην κιθάρα μου! 

Κυριακή βράδυ και δεν στεναχωριέμαι που αύριο θα πάω για μάθημα. Έχω μια γλυκιά διάθεση, κάπως παράξενη, μα όμορφη. Χαίρομαι που αύριο
-θα γελάσω με τα αστεία του Γ.
-θα γκρινιάξω με τα παρανοϊκά σενάρια της Ε.
-θα αγκαλιάσω την Α. που θα της λείπει κάποιος που έφυγε
-θα πάω αδιάβαστη(ξανά) στα Αρχαία! Επιτέλους, κάτι γίνεται παράδοση. :Ρ
-θα γίνει ο κακός χαμός στα Αγγλικά με την κύρια Κ. "Good morning, children!" <3
-θα εκνευριστώ με την Φ. και την τελειότητά της(χα, άλλη μια παράδοση φαίνεται να καθιερώνεται).
-θα λύσω βιαστικά ασκήσει ΧΚ, γιατί δεν τις πρόλαβα όλες στο Σαβ/κο.
-θα πλακωθώ με τον Ζ. και θα τον ζαλίσω να έρθει στην εκδρομή Αθήνα.
-θα πω για άλλη μια φορά "Καλλλλημέρα παιδιά. Θα μιλλλλήσουμε για...." (δεν συνεχίζω, γιατί αν διαβαστεί αυτό το μπλογκ ποτέ από καθηγητή μου, είμαι νεκρή.- :Ρ )
-θα ακούσω το τρομερα σατανικό-αστείο γέλιο του Γ.
-θα κάνω χλαπ-χλαπ το κεφάλι της Β.
-θα τραγουδήσω ρεμπέτικα με τον ΓΝ. Κανείς άλλος δεν θα μπορεί να τραγουδήσει μαζί μας.
-θα φωνάξω την Ρ. "ΕΠ, ΜΑΝΑΡΙ;"
-θα γελάσω με τα "Κουμπάρε!" που εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση στο τμήμα μας.
-θα πάω Έκθεση και θα δώσω το χαντράκι με το αρχικό "Α" σε έναν φίλο.
-θα στέλνω φιλάκια στην Θ.
-θα μιλάω κ θα μιλάω κ θα μιλάω με άλλον ένα φίλο.
-θα "πλακώνομαι" με τον φιλόλογό μου για τον καπιταλισμό :Ρ
-θα λέω υποτιθέμενα αστεία: "Κόπρος. Επιτρέπεται να βάλω οποιοδήποτε συνώνυμο θέλω; :Ρ"
-θα γελάει μόνο ο ένας με τα "αστεία" μου
-θα λέει πως τον ενοχλώ. Μετά θα μου μιλάει. Μετά θα τον ενοχλώ (.....)
-θα στέλνω γλυκές καληνύχτες
-θα στριφογυρνάω
-θα σε ονειρεύομαι.

Κάπου στα 15

Βαλ'το να παίζει.

Έχεις ιδέα πόσο λυπηρό είναι να σου λείπει κάποιος και να γυρνάς στην πόλη την νύχτα σαν χαμένος, να ψάχνεις να τον βρεις παντού; Προχωράω πιο μπροστά απ' όλους με το αρκουδάκι στο χέρι. Ξέρεις, πάω κάπως σαν μεθυσμένη κι ας μην έχω πιει τίποτα. ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ; Να σε δω, για λίγο, να σ' αγκαλιάσω... Σε παρακαλώ.Μόνο αυτό. Θέλω να κλάψω, αλλά δεν μπορώ να μου το επιτρέψω αυτό. Είμαι δυνατή. Δεν σημαίνουν τίποτα τα μάτια σου για μένα, ούτε τα μαλλιά σου που πέφτουν στο πρόσωπό σου. Φωνάζω κ γελάω δυνατά μαζί με τον Χ για να δείξω πόσο χαρούμενη είμαι, πόσο ελεύθερη είμαι απο σένα, πόσο δεν σε σκέφτομαι.  ΨΕΜΑΤΑ. Μάλλον μοιάζω με τον Τζακ Σπάρροου, λιγάκι, στο περπάτημα. Περνάω απέναντι, στη γέφυρα και βλέπω 2 φίλους και βλέπω ΕΣΕΝΑ ΕΣΕΝΑ ΕΣΕΝΑ να φεύγεις από δίπλα τους. ---Ε Σ Υ---  Υποσχέθηκα να κάνω τόσα πράγματα όταν παρακαλούσα να σε δω, έστω μια στιγμή. Τα υποσχέθηκα στον εαυτό μου. Μα φεύγω, περνάω απέναντι από τη γέφυρα με τα παιδιά και φεύγω. Και το μόνο που μου μένει από σένα είναι τα μακριά μαλλιά σου να ανεμίζουν καθώς έπαιρνες την στροφή, το βιαστικό "ευχαριστώ" σου και το μακρύ σου παλτό. Νομίζω σε άκουσα να γελάς. Δεν με είδες.
Νομίζω σε άκουσα να γελάς.

Αργούν ακόμη τα Χριστούγεννα;

Ακόμη μαλώνουν μέσα.
Κάποιος έφαγε το σταφιδόψωμο του άλλου. Και μαλώνουν.
Αργούν πολύ ακόμη τα Χριστούγεννα;

Ετοιμάζομαι, στολίζομαι και πηγαίνω στο πάρκο. Βάφω μικρά παιδάκια, ντροπαλά στην αρχή, λαμπερά από χαμόγελα και γκλίττερ μετά. Ω, τι μεγάλα μάτια που έχουν. Τι λαμπερά χαμόγελα!
Έρχονται, έρχονται τα Χριστούγεννα;

Ένας άνδρας παίζει κιθάρα στον δρόμο.
Παίζει όμορφα. Και πεινάει. (φαίνεται από τα λεπτό του δέρμα και τους μαύρους κύκλους γύρω απ' τα μάτια του)
Ψάχνω ανάμεσα στα χαρτομάντηλα και στα κλειδιά.
Ό,τι ψιλό πιάνω, του το δίνω.
Και παίζειπαίζειπαίζει ξανά, πιο όμορφα, με κοιτάει στα μάτια πια, δεν με φοβάται!
Μήπως δεν αργούν και τόσο τα Χριστούγεννα;

Ο κύριος Γ, μας λέει για τότε που πήγε γκρινιάζοντας με την παρέα του στα Μακ Ντόναλντς στο Σύνταγμα, επειδή δεν βρίσκαν Γκούντυς. Πήραν ένα σωρό πράγματα και μερικοί ούτε που τα άγγιξαν. Δίπλα, καθόταν ένα ζευγάρι ζητιάνων και έπιναν καφέ. Κάποιοι άλλοι έφυγαν από το παραπέρα τραπέζι και εκείνοι έτρωγαν τα αποφάγια τους. Ο κύριος Γ., τους έδωσε όλα τα ανέπαφα δικά τους φαγητά και μερικά λεφτά. Οι άνθρωποι δεν είχαν ξαναδει τόσο φαΐ, ούτε τόσα λεφτά, πότε στην ζωή τους. Τον ευχαριστούσαν, του έκαναν τεμενάδες. Πόσο μπορεί να κάνουν ακόμη τα Χριστούγεννα;

Πηγαίνουμε βόλτα στο σούπερμάρκετ με την Β., μας αρέσει να χαζεύουμε τα λαμπάκια και τον κόσμο.
Μας μοιράζουν ένα χαρτί στην είσοδο κάτι μικρά προσκοπάκια.
"Αγοράστε αν μπορείτε ένα μικρό πράγμα για τους άπορους. Δεν θα κάνει μεγάλη διαφορά σε αυτά που θα πληρώσετε για τα δικά σας. Ευχαριστούμε." Χαμογελάω στο Λυκάκι.
Μπαίνουμε μέσα και αρχίζουμε να παίρνουμε, να παίρνουμε κ να παίρνουμε, μακαρόνια, ρύζι, σαρδέλες, φασόλια, σοκολάτες! Πληρώνουμε κ βγαίνουμε έξω, στα καρότσια για τους άπορους. Έχουν γεμίσει ήδη 3. Χαμογελάω πιο πολύ και αφήνω όσα αγοράσαμε. Νιώθουμε ευλογημένες.

Μύρισαν τα Χριστούγεννα.

Κάντε μια καλή πράξη, χαρίστε λίγο φαγητό και λίγη αγάπη σε όσους το έχουν ανάγκη. Μην πείτε ψέματα, ξέρετε ποιοι είναι. Τους βλέπετε καθημερινά να εξαθλιώνονται γύρω σας. Μην αδιαφορήσετε, όχι και φέτος. Σας χρειάζονται.

ΚΑΛΑ ΣΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Άγχος

Ακολουθεί τεράστιο γκρινιάρικο ποστ:

Τόσο άγχος, τόση πίεση, τόσο πεσμένη η ψυχολογία μου. Και δεν είμαι καν Γ' Λυκείου, έχω άλλη μια ζόρικη χρονιά μπροστά μου! Όλοι έχουν απαιτήσεις, τρελές απαιτήσεις! Ιδιαίτερα οι καθηγητές και ο ίδιος μου ο εαυτός. Για παράδειγμα, στο φροντιστήριο Φυσικής που διδάσκομαι κανονικά Φυσική Γενικής Β' Λυκείου, μια μέρα πήγα χωρίς να έχω λύσει ασκήσεις, γιατί δεν καταλάβαινα πως να τις λύσω. Συγγνώμη, αλλά δεν είμαι έξυπνη, απλά συνεπής. Ο κύριος λοιπόν, άρχισε να μας ψέλνει ότι αυτό είναι απαράδεκτο, γιατί δυο ασκησούλες μας είχε βάλει και έπρεπε να κάτσουμε να τις κάνουμε και ήταν πράγματα που είχε πει και οοοοόλα τα γνωστά. Ναι, συγγνώμη που κάθομαι κ ασχολούμαι με Φυσική Γενικής Β', ενώ το 80% των συμμαθητών μου δεν ξέρει τι θα πει Ωμ και τι Αμπέρ! Συγνώμη που με ρωτάνε πως να λύσουν την άσκηση που ζητάει τα πιο απλά πράγματα! Συγγνώμη που δεν την έχω ΓΡΑΜΜΕΝΗ, όπως η πλειοψηφία των παιδιών της πόλης μου, συγγνώμη που δεν κάνω από τώρα τρελά μαθήματα ύλη Γ' Λυκείου γιατί δεν θέλω να τα μπερδέψω στο κεφάλι μου! Συγγνώμη που ΜΙΑ ΦΟΡΑ ήρθα χωρίς να έχω λύσει!

Α ναι κ σένα κύριε Χ του σχολείου; Δεν είναι όλα "απλά πράγματα". Δεν γεννήθηκα έξυπνη. Δεν είμαι καν έξυπνη, ούτε πρόκειται να γίνω. Απλά δεν. Αλλά θέλω να με σέβεσαι και να μην τρέχεις στα μαθήματα, θέλω να εξηγείς αυτό που κάνεις και να βάζεις δύσκολα θέματα ενώ πρώτα έχεις ΛΥΣΕΙ δύσκολα θέματα μέσα στην τάξη. Δηλαδή τι προσπαθείς να μας αποδείξεις; Ότι κάνεις καλή αναζήτηση στο γκούγκλ; Να σου βρω εγώ ό,τι δύσκολες ασκήσεις θες απο 'κει! Και για να καταλάβεις, αγαπητέ μου, δεν σου έγραψα ούτε 10. Γιατί εσύ αποφάσισες να βάλεις το 3ο θέμα να πιάνει 30 μονάδες και το 4ο θέμα 50 μονάδες. Και ξέρεις κάτι ακόμη; Εγώ ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΑ, κάθισα και αγχώθηκα για σένα από την αρχή της χρονιάς, γιατί κάθε φορά με κάνεις να νιώθω σαν σκουλήκι, πιο άχρηστη κ από άχρηστη. Και έφαγα 2 βδομάδες να κάνω προετοιμασία για το διαγώνισμά σου, στο οποίο ήξερα εξαρχής πως με το που σε έβλεπα δεν θα έγραφα. Αλλά προσπάθησα, ξέρεις. Όπως επίσης προσπάθησα να σε εκτιμήσω, να σε καταλάβω, να γίνουμε... φίλοι. Αλλά απλά δεν συνέβη και δεν θα συμβεί ποτέ. Με μπλοκάρεις, με κάνεις να νιώθω σαν το απόλυτο μηδενικό. Δεν φταις εσύ. Απλά δεν ταιριάξαμε από την αρχή σαν καθηγητής με μαθήτρια. Και το χειρότερο είναι, ότι θα σε έχω και του χρόνου. Τι ωραία, νιώθω το δεύτερο σε σειρά μηδενικό να πλησιάζει! Το ότι στο φροντ γράφω 100 δεν νομίζω να σου λέει κάτι. Εγώ φταίω που έφαγα το καλοκαίρι μου να κάνω *χχχ*. Να βγω και να διασκεδάσω θα έπρεπε και τώρα να 'μαι πεεεέρα βρέχει! Είμαι "αργόστροφη." και αυτό δεν το λέω εγώ. ;)

Τι άλλο μπορεί να φταίει; Θα σας πω εγώ: υψηλές προσδοκίες και μπόλικη ανασφάλεια. Όταν θες να πιάσεις Ιατρική για να σώσεις παιδάκια που πεθαίνουν, δεν είναι κ ό,τι καλύτερο να γράψεις 5 σε μάθημα κατεύθυνσης. Γιατί αυτό θέλω να κάνω ή μάλλον ΗΘΕΛΑ. Ήθελα να γίνω εθελόντρια σε κάποιο μέρος του κόσμου, γιατί χρειάζονται πααάρα πολλοί εθελοντές, γιατί παιδάκια πεθαίνουν κάθε μέρα από αρρώστιες, από πολέμους κ από πείνα κ γω έχω την πολυτέλεια να κάθομαι και να γκρινιάζω για ένα διαγώνισμα μπροστά στον υπολογιστή μου. Θα μου πεις πως θα ζούσες; Με τις παροχές για του εθελοντές. Φαί κ αιώρα. Αρκούν. Λες και θα ξαναγύριζα πίσω...

Ε λοιπόν, δεν πιστεύω ότι μπορώ να τα καταφέρω. κύριε Χ, με μπλοκάρετε, με βγάζετε απ' τον στόχο. Προτιμώ να περάσω δασοπονία(μια απ' τις παρακάτω επιλογές μου), παρά να σας βλέπω. Απλά δεν μπορώ. Και 5+5 να μου βάλετε να γράψω πόσο κάνει, εγώ θα γράψω 25. Στ' αλήθεια, δεν μπορώ. Δεν ξέρω με τι τρόπο να σας αντιμετωπίσω. Ούτε εσάς, ούτε την πίεσή μου, ούτε τίποτα. Είμαι πολύ υπερβολική, μα... έτσι είμαι. Σκέφτηκα να ζητήσω κάποια ψυχολογική υποστήριξη από ψυχαναλυτή ορ σάμθιν,-γιατι το εννοώ, η κατάστασή μου έχει ξεφύγει-  αλλά είναι πολλά τα λεφτά και δεν έχουν οι γονείς μου και γι αυτό.

Your beautiful brown eyes stare right into mine. It's not enough.
Your heart starts beating. It's me the one. It's not enough.
WHERE ARE YOU? COME BACK. I NEED YOU. It's not enough.
15 days.
15 days.
15 days.
You&me
stophurtingmeplease
15 days.
Never enough...

Guess it's just

a silly song

about you

and how I lost you

and

your

BROWN EYES