Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Μια νέα παρτίδα σκάκι...


"Η απόσταση είναι περίεργο πράγμα.Άλλοι άνθρωποι είναι δίπλα μας και ταυτόχρονα κόσμους μακριά.κ άλλους τους κουβαλάμε μέσα μας ακόμα κι αν μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα.Από την αρχή του κόσμου οι άνθρωποι χωρίζονται από αποστάσεις και
ενώνονται με γραμμές:γραμμές τηλεφώνου,γραμμές σιδηροδρομικές,ακτοπλοϊκές,από την αρχή του κόσμου καλύπτουμε αποστάσεις, τις καλύπτουμε με ένα
άγγιγμα,ένα φιλί,ένα ταξίδι..."
S1ngles


Ο αιώνιος αγώνας του ανθρώπου με την απόσταση. Μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Η ακατάπαυστη μάχη να αγγίξεις το ανέφικτο, έστω για λίγο... Να νιώσεις την γλυκιά αυτή ευχαρίστηση, την ζεστασιά που εκπέμπει, το χρώμα του που βλέπεις από μίλια μακριά.


Τι γίνεται όμως όταν έχεις μάθει να παίζεις το σκάκι της ζωής σου πάντα με σπασμένα πιόνια; Με μια χαλασμένη σκακιέρα που σε εμποδίζει να τα μετακινήσεις συνεχώς;
ή ίσως, με ένα προβληματικό φίλμ ταινίας που έχει κολλήσει και παίζει συνεχώς την ίδια σκηνή χωρίς να προχωράει;

Μπορείς να αντέξεις την ταλαιπωρία; Να νικήσεις την Απόσταση; Γιατί αυτή είναι γνωστό πως παίζει βρώμικα, πως δεν διστάζει πουθενά. Ακόμα και αν το άτομο που σου παίρνει μακριά είναι ζωτικής σημασίας για σένα, δεν την νοιάζει.

Μερικές φορές, όταν απελπίζομαι, αναρωτιέμαι αν αξίζει καν να δέχομαι την πρόκληση και να παίζω μια νέα παρτίδα μαζί της, κι έπειτα κι άλλη, κι άλλη, κι άλλη... όλες με το ίδιο αποτέλεσμα - εμένα χαμένη κι εκείνη με το τεράστιο και σαρδόνιο χαμόγελο της.

***


"Θα είμαστε πάντα ένα. 5 φίλες με μια ψυχή. Πάντα."

***


Είμαι ξεροκέφαλη.
Λοιπόν, Απόσταση, πιάσε την σκακιέρα μου... Και ας παίξουμε. Ξανά.

12 σχόλια:

Marouli είπε...

Μεγαλη δυσκολια η αποσταση.. Σε τσακιζει εκει που δεν το περιμενεις.. Αλλα παντα την εχουμε απο κοντα..

Καλη νικη ευχομαι!!

Μαρουλοφιλακια!

Art. είπε...

Μα το καλό σκάκι το καθορίζουν τα πιόνια και η σκακιέρα ή οι κινήσεις που κάνουν οι παίκτες;

Καμία απόσταση δεν μπορεί να σε νικήσει. Θα γίνεις αξιωματικός ή πύργος ή στην καλύτερη περίπτωση βασίλισσα και θα την καλύψεις.
Κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να σταθεί μπροστά σου. Θα γίνεις άλογο και θα το προσπεράσεις.
Κανείς "βασιλιάς" δεν μπορεί να σου ξεφύγει. Θα συνδυάσεις όλες τις δυνάμεις σου. Και ματ. ;)


Φιλάκια.

Creepy Dreamer είπε...

Ξέρεις κάτι; Η Απόσταση ναι, μας χωρίζει.
Όμως δεν είναι τόσο έξυπνη. Πάρε τη σκακιέρα. Παίξε με ηρεμία και το παιχνίδι είναι δικό σου.

Καλή σου νίκη, μικρούλα.

Φιλάκια πολλά :*

Marsy είπε...

Άτιμο πράγμα η απόσταση, και στο λέω εγώ που κάτι ξέρω ε; ;)
Και να θες να το βάλεις κάτω η ίδια η ζωή δε θα σ' αφήσει. Θες να ξαναπροσπαθήσεις και θα το κάνεις, είναι όλα μέρος της δικής της μεγάλης σκακιέρας, του σαδιστικού της παιχνιδιού.
Πάρε άλλη μια φορά τα πιόνια. Η επόμενη είναι δική σου . ;)

Fleur είπε...

Singles<33
Αγαπαμεεε!!<33

Αχ...αυτη η αποσταση.:/
Ειναι πολυ ασχημη...
Μακαρι να μεναμε κοντα με οσους θα θελαμε.
Ωστοσο η αγαπη μας ειναι αυτη που κραταει ζωντανη την οποιαδηποτε φιλια και φροντιζει να κανει την αποσταση λιγοτερο οδυνηρη.

Φιλακια γλυκια μου.:* <3

Anlin,the sunray. είπε...

Μαρουλάκι,

Έχεις δίκιο. Και ίσως το ότι μας χτυπάει συνέχεια να μας κάνει να μάθουμε και τις δικές της αδυναμίες. ;)

Φιλάκια!

Anlin,the sunray. είπε...

Το πρόβλημα με 'μένα θα έλεγα πως είναι περισσότερο άλλοι παράγοντες, όπως ας πούμε τα πιόνια, η σκακιέρα... Και πρέπει πρώτα να υπερνικήσω αυτά.

Οι.."στρατηγικές" σου κινήσεις μπορεί αν μου φανούν χρήσιμες, τις κρατώ κι αυτές μέσα μου. :D

Τα λέμεεε!

Anlin,the sunray. είπε...

Creepy Dreamer,

Λες η ανθρώπινη φύση να καταφέρει τελικά να νικήσει κάτι απρόσωπο, άυλο; Χμμ... Με έβαλες σε σκέψη!

Μάκια!

Anlin,the sunray. είπε...

Πραγματικά Μάρσυ,
Πόσο μάλλον εσύ το 'χεις νιώσει πιο πολύ από 'μένα τελευταία...

Είναι σαδιστικό και πολύ δύσκολο παιχνίδι. Και φυσικά συνεχίζω να προσπαθώ για την νίκη μιας από τις αμέτρητες παρτίδες.

Θα τα πούμε!

Anlin,the sunray. είπε...

Ναι, Μαρία,
η αγάπη βρίσκει πλάγιους τρόπους να νικήσει την απόσταση, εγώ δεν μπορώ να βρω τον άμεσο. Συνεχίζω να ψάχνω. :D

Φιλάκιααα!:*

Creep είπε...

Χαζή, μικρή και ανόητη. Ε χαζή.
Το κείμενό σου για μένα ηταν γαμάτο. Και γω βλέπω σινγκλς σε επανάληψη ;) Και όσο για το σκάκι... ας πούμε πως μου θύμισες πολλά.

Anlin,the sunray. είπε...

Creep,

Ναι ναι, ξέρω ότι πολύ νωρίς το είδα το σχόλιο σου... :Ρ

Χαίρομαι που σε έκανα να αναπολήσεις κάτι. Καλό ελπίζω.

See youuu!