Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

ΕΓΩ δεν θα γίνω σαν και σας.

Γιατί να γίνω σαν και σας άλλωστε; Είμαι εσύ, μητέρα,πατέρα ή Χ ενήλικα; Είμαι ΕΓΩ. Είμαι η Ανθή, μια ξεχωριστή προσωπικότητα, διαφορετική από εσάς. Δεν είμαι ΕΣΕΙΣ. Δεν είστε ΕΓΩ. ΕΓΩ είμαι ΕΓΩ.
ΕΓΩ δεν θα κυλήσω στα τσιγάρα γιατί απλά μου λετε πως θα έρθει η ώρα που θα κυλήσω και γω. Αυτά τα 'εγώ' δεν είναι ΕΓΩ. Αν δεν γουστάρω να κυλήσω, απλά δεν θα το κάνω.
ΕΓΩ δεν θα μείνω άνεργη, αγαπητέ μου Κύριε Χ. ΕΓΩ θα παλέψω, ΕΓΩ δεν θα τα παρατήσω όπως ΕΣΥ και το μικρό εγώ σου. Θα γυαλίσω παράθυρα, θα μου πιαστεί η μέση, αλλά ΕΓΩ θα τα καταφέρω.
ΕΣΥ, ξαδέρφη που μου λεγες πως εγώ θα κρύβομαι, θα μπλέκω με πολλούς γκόμενους, θα φοράω διχτυωτά καλσόν, δεν έγινα εσύ. Δεν έγινα αυτό το μικροσκοπικό, λιλιπούτειο εσύ σου. ΕΓΩ ερωτεύτηκα, πόνεσα, έκλαψα, πειραματίστηκα, αλλά παρέμεινα ΕΓΩ.
Σταμάτα να μου λες πως με περιμένει δύσκολο αύριο. Το αύριο είναι δικό μου, ΕΓΩ το φτιάχνω, ΕΓΩ φτιάχνω την ζωή μου. Γουστάρω να 'ναι δύσκολη, γιατί μου μαθαίνει να ΞΥΠΝΑΩ, να ΖΩ και να ΦΕΥΓΩ πάντα τις κατάλληλες στιγμές.
ΕΓΩ χρειάζομαι ένας μεγάλο ΕΜΕΙΣ, για να αλλάξω τον κόσμο.
ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε ΑΥΤΟΙ. Δεν είμαστε οι γονείς μας. Δεν είμαστε οι πρόγονοι μας. Είμαστε ΕΜΕΙΣ.
Μπορείς να μας χτυπήσεις από εκατό διαφορετικές πλευρές, μπορείς να νομίσεις πως κατάφερες να μας ξεριζώσεις κάθε ελπίδα, αλλά ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε ΕΣΕΙΣ.
Ξέρεις κάτι; Δεν μας νοιάζουν τα λεφτά. Θα προτιμούσαμε να μην υπήρχαν. Θα προτιμούσαμε εκείνο το φτωχό παιδί να ζητάει ένα ψωμί και να του δίνουν 10 και το χαμόγελο του να 'ναι η ανταμοιβή. Θα προτιμούσαμε νοσοκομεία να χτίζονται και ας έκλειναν όλες οι εκκλησίες. ΕΜΕΙΣ ξέρουμε πως αν πιστεύεις στον Θεό, αυτός το ξέρει, ακόμα και αν του το λες 200 χιλιόμετρα μακριά από μια εκκλησία. Επίσης ξέρουμε πως δεν 'θα καούμε στην κόλαση' αν δεν πιστεύουμε σε αυτόν, αν δεν είμαστε σίγουροι πως υπάρχει. Ξέρουμε πως ΑΥΤΟΙ άλλαξαν τις αγκαλιές του και τις κάνανε τιμωρίες. ΑΥΤΟΣ δίνει αγκαλιές. ΑΥΤΟΣ (δεν) υπάρχει -ΕΣΥ διαλέγεις- μα αυτό που μας νοιάζει ΕΜΑΣ είναι αν χτυπούν οι καρδιές μας, αν αγαπούν.
Γιατί ΕΜΕΙΣ να γίνουμε το χαζό εσείς σας;
ΕΜΕΙΣ είμαστε αυτό το σπουδαίο ΕΣΕΙΣ που αφήσατε στην άκρη πριν από πολλά-πολλά χρόνια.

ΕΓΩ είμαστε ΕΜΕΙΣ. ΕΣΥ είσαι ΕΜΕΙΣ.
ΕΜΕΙΣ είμαστε ΜΑΖΙ.
εσύ;

14 σχόλια:

fly είπε...

Νομίζω πως είναι η πιο εύστοχη, έξυπνη, αληθινή και καλογραμμένη σου ανάρτηση. Και ναι, όλα σε ένα!
Προσυπογράφω και αν υπήρχε τρόπος να μπει και στις αγαπημένες μου θα έμπαινε!

Isabelle είπε...

Ο,τι πιο ομορφο εχω διαβασει και σωστοτατο.
Σου βγαζω το καπελο.

Τα φιλια μου!

Sinner είπε...

Γλυκό μου,
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και πραγματικά την ευχαριστήθηκα πολύ αυτή την ανάρτηση. Είχα μπουχτίσει από παντού με αυτήν την μιζέρια.
Ευχαριστώ και πάλι, φιλάκια πολλά!

Sinner είπε...

Isabelle,
Σ' ευχαριστώ και εσένα. *ανταπόδοση βγαλσίματος καπέλου* :Ρ

Irène είπε...

Χμ~ Νομίζω πως θα σου ζητήσω άδεια για να δανειστώ αυτό το κείμενο πολύ σύντομα...:Ρ

Πολύ καλή ανάρτηση, πραγματικά. ^__^

Fleur είπε...

Νομίζω πως το κείμενο σου πρέπει να δημοσιευτεί σε εφημερίδα.:P

"Ξέρεις κάτι; Δεν μας νοιάζουν τα λεφτά. Θα προτιμούσαμε να μην υπήρχαν."
Αχ,πόσο συμφωνώ.

Weird Fairy είπε...

Ανθή, είμαι μαζί!

Πολύ όμορφη και σωστή ανάρτηση!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ-ΦΙΛΕΣ ΝΑ ΜΑΘΩ ΝΕΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ Ο ΝΕΟΣ ΜΗΝΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΜΠΛΟΚΟΓΕΙΤΟΝΙΑ!!!!

ΤΕΛΕΙΑ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ!!!!

Sinner είπε...

irene,

Χαχα, έχεις κάθε άδεια, αρκεί να παρατίθεται το όνομά μου το μικρό από κάτω.
Ευχαριστώ!

Sinner είπε...

Fleur,

η αλήθεια είναι πως κάνω μια προσπάθεια.. :Ρ

Sinner είπε...

Weird Fairy,

Να 'σαι καλά γλυκιά μου! σ' ευχαριστώ!

Sinner είπε...

Σκρουτζάκο μου,

Όλα καλά. Ελπίζω το ίδιο να είσαι κ συ! Άντε, πολλά φιλάκια!!!

Creepy Dreamer είπε...

Πραγματικά εκπληκτική ανάρτηση. Δεν έχω λόγια.
Προσυπογραφώ, σου βγάζω το καπέλο και σε καταλαβαίνω, όπως και πολλοί άλλοι σε καταλαβαίνουν γιατί ΑΥΤΟΙ θέλουν να μας κανουν σαν τους εαυτούς τους...

Sinner είπε...

Creepy Dreamer,

Ευχαριστώ πολύ.
Δεν θα γίνουμε όμως.
Δεν θα ξέχασουμε τα ιδανικά μας.
Δεν θα επαιτήσουμε, αλλά θα ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ.